Bharati Birje Diggikar

यंत्र-विजय : एक पद्यानुवाद ( The Triumph of the Machine- : DH Lawrence ) यंत्राच्या विजयाबद्दल ,जो कधी होणार नाही,ते खूप बोलत असतात ..   सहस्त्र मानवी शतकं झरतात काळाच्या ओंजळीतून,झुडपं उलगडतात पांढऱ्या पाकळ्यांच्या लपलपत्या जिभांनी रानफुलं सूर्यकिरण चोखतात मग उजाडतं दु:खाचं एक शतक: सर्व उजाड होतं ,यंत्रं विजयी होतात.. यंत्रं ढकलतात आपल्याला, लोटतात इकडेतिकडे, फैलावत ओसाडी बगळ्यांची घरटी गदगदा हलवतात आतली फुटून जाईपर्यंत अंडी दलदली घुसळून काढतात ,भेदरलेल्या बदकांची फडफड पडते उघडी रानटी हंस निर्वाणीचं गाणं गात आपल्याला सोडून जातात पैलथडी कठीण दुस्तर आहेत हे भूस्तर,यंत्रं धडधड करत येतात ज्यांच्यावरून तरीपण काहीकाही हृदयांमध्ये नाही राहता येत त्यांना टिकाव धरून . त्या कुणाचं ते हृदय,ज्याच्या खळगीत राहतात बुलबुल घरटी करून शुभ्र हंसांचे थवे पोहत निघतात मांडीच्या नसांतल्या लाल चिखलातून   एक तगडा बैल गायींसह फिरतो त्याच्या वक्षाच्या गवताळ विस्तारावर     निरागस कोकरं मेंदूतल्या रंगफुलांमध्ये स्वच्छंद बाग...

Alone Looking for Blossoms Along the River- Tu Fu- (चिनी कवी इ.स. ७१२-७७०) एक पद्यानुवाद नदीच्या काठाचे बहर कसले दु:ख करती कुण्या आकांताने मन कळवळे प्राण जळती तृषा प्राशायाला जिवलग जुना सोबत नसे रिकामी पासोडी प्रहर-दिवसांची उरतसे खुळा उन्मादी ये बहर कहराचा उमलुनी नदी झाकोळे, मी फिरत भयव्याकूळ तिथुनी दिलासा देण्याला जवळ नसते मद्य,कविता असे होते आता, वय उतरता केस पिकता नदीच्या डोहाशी कळक झुलती शांत पिवळे   घरे दो-चौ ..कोठे बहर भिडले लालढवळे वसंती भाग्याचे सहजच मला भाग मिळती मधूमद्यासंगे मग हुरहुरी दूर पळती           फुले शा-ओची ही उगवतिकडे धूळभरली मला लोभावे ही नगरमधुशाळा इकडली जिथे सोनेरीसे चषक सरती..नृत्यनिपुणा   रूजाम्यांच्या नक्षीवर उतरल्या रम्य ललना नदीच्या पूर्वेला कबरस्थळ हूअँग मुनिचे हळू वाहे वारा फिकटत इथे रूप ऋतुचे पिके पीचांचाही बहर, कुणि ना मालक इथे खुडू साठ्यासाठी गडद फळ की लालसर ते?   मुनीच्या पत्नीचे घर गहन रानात लपले डहाळ्यांनी रस्ते अगणित फुलांनी सजवले थव्यांनी त्या जागी चपळ फुलपंख्या विहरती सवे पक्षी...